.jpg)
وقتی خاتمی گفت تنها سرمایه من آبروی من است به راحتی از آن گذشتم . وقتی گفت حاضر نیستم برای رسیدن به قدرت اخلاق را قربانی کنم چندان برایم قابل هضم نبود علت آن هم ساده بود چون منطق ذهنی ما ایرانی ها پر از دورغ و ریا است به نحوی که برایمان مرزی ، میان قدرت و بی اخلاقی نیست برای اینکه سیاست و قدرت را هم وزن دروغ و دوررویی و هوچی گری می دانیم . امروز برایم مبرهن شد که چگونه می توان فرق محترم و غیر محترم را از هم تفکیک کرد امروز فهمیدم چقدر میان گفتمان طرفدارن احمدی نژاد با ما فاصله است دیگر برایم نتیجه مهم نیست حتی دلیلی نمی بینم که به خواهم از مناظره حرف بزنم . برای من پیروزی با هوچی گری همان شکست است برای من با دروغ بر رای مردم سوار شدن همان شکست است برای من دیگر حتی مهم نیست در کجای تاریخ ایستاده ایم و وضعیت سیاست خارجی ما در کجاست برای من اخلاق مهم است که دیگر قربانی شد آنهم توسط فردی که نماد یک ملت است و این فاجعه است که یک نفر انقدر راحت اخلاق را قربانی می کند و روح ماکیاول را به ستایش در می آورد امروز فهمیدم که می توان حتی با گفتمان دمکراتیک و اخلاق مدارانه پیروز شد و به شعور مردم احترام گذاشت میر حسین موسوی نماد اخلاقیت بود و گفتمان اصلاح طلبی تجدید پیمانی بود با اخلاق مدنی . شاید این گفتمان خوشایند جمع نباشد شاید برخی سلیقه شان این است که با هوچی گر که معرکه می گیرد نباید از دروازه اخلاق صحبت کرد اما من برخلاف همه معتقدم که میر حسین و گفتمان خاتمی سرود اخلاقیت است اینکه می توان در جامعه ای که رئیس جمهورش در یک رسانه ملی اینقدر راحت اخلاق را قربانی می کند بگذریم که باز هم در این دایره ریا کسانی هستند که بر اخلاق پایبند هستند . راز گفتمان خاتمی و اصلاحات رسیدن به اخلاق است پس ما پیروزیم چرا که به رسالت خود پایبند هستیم فرق ما دقیقا در همین جاست که ما خوب دروغ نمی گویم و آبروی دیگران برای رسیدن به آمال خود نمی فروشیم اما دریغ در سرزمین که به مهدیتش و رسالت دینیش می بالد انقدر راحت می توان گناه کبیره کرد و دروغ گفت ریا کرد . از علی (ع) مایه می گذاریم و برایمان آبروی دیگران مهم نیسا از پیامبر (ص) استفاده می کنیم و خود را به او پیوند می زنیم ولی ترویج دروغ می کنیم افسوس که جای محکمه نیست تا بتوان در آن دادخواهی کرد دادخواهی ملتی که دینشان که همان اخلاق است به قربانگاه می رود . و فرزندانمان از یک رسانه ملی و از رئیس جمهورشان هتاکی ، بی حرمتی فحاشی هوچی گری یاد می گیرند احساس نمی کنم بر گفتمان سراسر دروغ ایشان نیازی به یاد کردن باشد که چرا من بر عکس محمود احمدی نژاد مردم خود را خیلی فهیم تر و با شعور تر از آن می بینم که به خواهم با یادآوری برخی مفاهیم هم فهم بر آنها فخر بفروشم و شعورشان را زیر سوال ببرم بزرگترین اشتباه ایشان این بود که از یاد بردن شب هرگز روز نیست و نمی توان آن را حتی با پول ، دورغ ریا به مردم تزریق کرد . هم امید وارم و هم نگران ، امیدوار به اینکه غروب عمر این دورغ ها نزدیک است نگران که نسل آینده در این تنگنای ماکیاولی چگونه می خواهند میان فریب و واقعیت فرقی گذارند . و نگرانم که اگر این وضع اینگونه تداوم پیدا کند ما دیگر نیازمند رئیس جمهور نیستم باید به دنبال پیامبر و شاید سقراط بگردیم که برایمان روشن کند این که می بینیم شب است یا روز ، حقیقت است یا توهم .
دورد بر پیکر روح روان خودمان که هرگز حاضر نیستیم اخلاق را فدای قدرت کنیم حتی اگر هوچی گرانی قصد گرفتن آبرویمان را داشته باشند و میرحسین تنها سرمایه خود آبرویش را حفظ کرد .
